Czerwiec to w tradycji Kościoła czas szczególnej bliskości z Bożym Sercem – czasem, w którym liturgia i pobożność ludowa splatają się, by przypomnieć nam o nieskończonej, Miłosiernej Miłości. Ten miesiąc tętni głęboką modlitwą, adoracją i wdzięcznością za dar sakramentów.
Oto najważniejsze motywy i wydarzenia, które jednoczą nasze wspólnoty w tym świętym czasie:
Miesiąc Najświętszego Serca Jezusowego
Przez cały czerwiec, po każdej Mszy świętej, gromadzimy się na wspólnym śpiewie i recytacji Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa.
To wezwanie do Serca, które „jest źródłem życia i świętości”, staje się dla nas codzienną szkołą miłości. Wpatrując się w Serce przebite na krzyżu, uczymy się cichości, pokory oraz wrażliwości na cierpienie drugiego człowieka. Zapraszamy wszystkich Mieszkańców i Pracowników do włączenia się w tę piękną, zakorzenioną w naszej tradycji modlitwę.
Boże Ciało i Oktawa – Czas Adoracji
W czerwcu przeżywamy jedno z najpiękniejszych świąt naszej wiary – Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało). Jezus wychodzi z kościołów na ulice naszych miast i wsi, ale pragnie także zamieszkać w ciszy naszych serc. Przez całą oktawę w naszej kaplicy trwamy na adoracji Najświętszego Sakramentu. To wyjątkowa okazja, aby w ciszy, bez pośpiechu, porozmawiać z Chrystusem ukrytym w Białym Chlebie. Przynosimy Mu nasze codzienne krzyże, słabości wieku i choroby, dziękując za Jego stałą obecność pośród nas.
Rocznice święceń kapłańskich i modlitwa o nowe powołania
Czerwiec to także tradycyjny czas, w którym wielu kapłanów wspomina dzień swoich święceń i wypowiedziane przed ołtarzem „Oto jestem”. W sposób szczególny ogarniamy modlitwą duszpasterzy, którzy posługują i mieszkają w naszych parzafiach oraz tych, którzy na przestrzeni lat towarzyszyli nam w drodze do Boga. Dziękujemy za ich ręce, które błogosławią, i za słowa absolucji, które przynoszą pokój.
Jednocześnie, widząc jak wielkie jest żniwo, a robotników wciąż mało, łączymy dziękczynienie z gorącą modlitwą o nowe, święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. Prosimy Pana Żniwa, by nie zabrakło odważnych serc gotowych służyć Bogu i ludziom.